Owczarek niemiecki

Owczarek niemiecki jest to jedna z ras psów, która należy do grupy psów pasterskich oraz zaganiających. Została zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Według klasyfikacji FCI podlega próbom pracy.

Kiedy w Europie Środkowej ruch kynologiczny zaczął się prędko rozwijać, a jednocześnie szybki rozwój miast pociągnął za sobą wzrost przestępczości, zrodziło się zainteresowanie psem służbowym. W Niemczech powstał związek, którego celem było propagowanie i promowanie hodowli psów owczarskich, w których widziano dobry materiał na psa dla wojska i policji. Związek ten nazywał się Phylax.

Po zakończeniu działalności Phylaksu po ośmiu latach powstał nowy związek, utworzony przez rotmistrza Maxa von Stephanitza 3 kwietnia w roku 1899. Kiedy Von Stephanitz razem ze swoim przyjacielem Arturem Mayerem był w Karlsruhe na ogólnokrajowej wielkiej wystawie hodowlanej, uwagę ich zwrócił jeden z zaprezentowanych na tej wystawie psów. Był to owczarek pracujący w typie pierwotnym, silny oraz wytrzymały i sprężysty. Pies ten nazywał się Hektor Linksrhein i stał się nowym nabytkiem Von Stephanitza do jego psiarni w Grafrath. Hodowca nadał mu nowe imię Horand von Grafrath i pies ten został zarejestrowany pod numerem 1 w księdze hodowlanej owczarków niemieckich.

Od momentu odkrycia Horanda, Von Stephanitz i jego współdziałacze i zarazem współpracownicy rozpoczęli poszukiwanie suk, w których występowały elementy zbliżone do Horanda, aby typ ten rozpowszechnić. Wstępnie szczenięta selekcjonowano tuż po urodzeniu, a końcowa selekcja przebiegała w psim wieku, kiedy ich charakter oraz temperament i budowa mogły być ostatecznie zakwalifikowane.